این بحث در بخش صرف بطور مبسوط آمده است و در اینجا به بیان نکات نحوی آن می پردازیم:
چند نكته:
1- گاهي فعل شرط و جواب شرط مضارع هستند كه در اين صورت هر دو مجزوم مي شوند. مانند: إن تجتَهدْ تنجَحْ.
و گاهي هر دو ماضي هستند كه در اين صورت محلاً مجزوم مي باشند. مانند: إنْ طالَعْتَ نجَحْتَ.
وگاهي مختلف مانند: مَنْ توكَّلَ علي اللهِ يَفُزْ
2- جواب شرط در موارد زير به (فاء) همراه است
الف) فعل ماضي همراه با (قد): مَنْ آمَنَ باللهِ فَقد نجا.
ب) فعل مضارع همراه با (ما، لن، س، سوف) كه در اين صورت فعل مضارع مجزوم نمي شود. مانند: مَن يدافِعْ عن الحقِ فما يحبُّه الظالمون.
إن جاءني ضيفٌ فلَنْ أطرُدَهُ.
مَنْ يُطِعِ اللهَ فسَيُعْطيِهِ اللهُ أجرَه.
إنْ فَعلْتَ السوءَ فسوفَ تَلْحَقُكَ الندامَةُ.
ج) جمله اسميه مانند: مَن ساتَرَ عيبَك فهو عدوُّك.
د) جمله طلبي (امر، نهي، استفهام، تمني، تحضيض) مانند: إنْ تدخُلْ بيتَكَ فسلِّم علي أهلِك.
3- فعل مضارع در صورتي كه در موقعيت جواب امر واقع شود مجزوم مي گردد. مانند: صوموا تصِحّوا (إنْ تصوموا تصحّوا)
چند نكته:
1- گاهي فعل شرط و جواب شرط مضارع هستند كه در اين صورت هر دو مجزوم مي شوند. مانند: إن تجتَهدْ تنجَحْ.
و گاهي هر دو ماضي هستند كه در اين صورت محلاً مجزوم مي باشند. مانند: إنْ طالَعْتَ نجَحْتَ.
وگاهي مختلف مانند: مَنْ توكَّلَ علي اللهِ يَفُزْ
2- جواب شرط در موارد زير به (فاء) همراه است
الف) فعل ماضي همراه با (قد): مَنْ آمَنَ باللهِ فَقد نجا.
ب) فعل مضارع همراه با (ما، لن، س، سوف) كه در اين صورت فعل مضارع مجزوم نمي شود. مانند: مَن يدافِعْ عن الحقِ فما يحبُّه الظالمون.
إن جاءني ضيفٌ فلَنْ أطرُدَهُ.
مَنْ يُطِعِ اللهَ فسَيُعْطيِهِ اللهُ أجرَه.
إنْ فَعلْتَ السوءَ فسوفَ تَلْحَقُكَ الندامَةُ.
ج) جمله اسميه مانند: مَن ساتَرَ عيبَك فهو عدوُّك.
د) جمله طلبي (امر، نهي، استفهام، تمني، تحضيض) مانند: إنْ تدخُلْ بيتَكَ فسلِّم علي أهلِك.
3- فعل مضارع در صورتي كه در موقعيت جواب امر واقع شود مجزوم مي گردد. مانند: صوموا تصِحّوا (إنْ تصوموا تصحّوا)
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر